उ म भन्दा बलियाे थियाे,
तर मलाइ मर्ने डर थिएन,
च्यापीने कुनै रहर थिएन,
भागी हिड्ने कुनै, ठहर थिएन,

तर म डटेर लडे,
दुइ चार हात मैले पनि जडे,
ढाल्न सक्नेलाइ हातले ढाले,
नसक्ने जति लाइ खुकुरी ले फाले,

एक्कासी, अाकाशमा बादल गम्कियाे,
ठाँउकाे ठाँउ बिजुली चम्कियाे,
फेरि पनि मलाइ डर लागेन,
नेताहरूकाे मलाइ भर लागेन,
मर्नु निश्चयनै हाे, थाहा थियाे,
मेराे मृत्युकाे कुनै कर लागेन ।

प्रशंगः गोविन्द गाैतम

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *